หมายเหตุ.... นี่เป็นบล็อกของมนุษย์ท่ีไม่คีพไฟฟ์ ไม่ได้สนับสนุนจวจ.นะฮับ...(ไม่ได้แอนตี้ด้วย แค่ไม่ได้ใส่ใจ สนใจอะไรแล้ว)
เพราะฉะนั้นอาจจะมีอะไรไม่เข้าตากรรมการอยู่บ้าง.... ขอค.กรุณาอย่าดราม่าเพราะนี่เขียนไว้เป็นความรู้สึกของตัวเองล้วนๆในฐานะคนเคยเป็นแฟนคลับของแจจุง...
 
สี่ปีที่ผ่านมา ไม่ได้เจอหน้าเลยจริงๆ ตั้งแต่มีเรื่อง ไม่สิ...ตั้งแต่คอนมิโรติกอังกอร์ก็ไม่ได้เจออีกเลย...
 
แต่มาขาดเอาจริงๆก็ตอนที่น้องมีเรื่องกัน (ตอนแรกก็เคืองๆนะ ทำไมเป็นแบบนี้ ตอนนี้ก็ยังมีบ้างเวลาน้องพยายามโยงเข้ากับสองคน แต่คิดอีกที นิสัยฮีก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแระ 55 ดราม่า..)
 
แต่เหมือนเวลาผ่านไป เราก็โตขึ้น ก็มองอีกแบบนะ... 
คนเรา มันก็เลือกทางเดินของตัวเอง ทุกอย่างมันก็ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยน....ทุกคนก็ต้องยอมรับผลที่ตัวเองเลือก
แต่พอเห็นผลมันออกมาแบบนี้ ก็ดีแล้วที่น้องมีวันแย่ๆเมื่อตอนนั้น....
 
การที่น้องได้แยกกันแบบนี้ มันก็ทำให้น้องเองก็เติบโต ได้ใช้พลังของตัวเองให้มากขึ้น แสดงศักยภาพของตัวเองอย่างเต็มที่ของแต่ละคนไป...
 
เพราะเมื่อสี่ปีก่อน ทุกอย่างเหมือนฉุกละหุกมาก และตัวเองก็ผละออกมาจากแจจุงเลย (ทั้งๆที่ตอนแรกเป็นเมนแจจุงกับชางมิน..แล้วมาเปลี่ยนเป็นเมนยุนโฮชางมินตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้...)
มันเหมือนอยู่ดีๆก็หายไปนะ......ใจหาย แล้วก็ผิดหวังอยู่เยอะมาก
แต่เพราะอยู่กับชางมินยุนโฮมากกว่า ก็เลยเลือกที่จะเดินไปกับน้อง แล้วไม่ใส่ใจอีกข้างไปเลย(เพราะไม่งั้นอาจจะหงุดหงิด = - = ไม่ใจกว้างพอจริงๆฮับ แต่ถามว่าแอนตี้มั๊ยก็ไม่นะ แต่ตัดขาดออกจากโลกของชั้นไปเลยมากกว่า ยังไงก็เดินคนละทางอยู่แล้ว...จะมาเกลียดอะไรทำไมให้เสียเวลา เป็นพวกไม่ชอบนะ เกลียดแล้วมาตามด่าตามสาปแช่ง ตามติดทุกข่าวสารบันเทิงของเค้า...มันดูว่างเกินไป)
 
ตั้งแต่ตอนนั้นมาหลังจากแยกไปจนเข้าที่น้องสองคนคัมแบคเรียบร้อย ดูตั้งหลักกันเองได้ อยู่ญี่ปุ่นก็โอเคแล้ว.. เคยคิดกับตัวเองไว้เหมอนกันว่า อยากเจอแจจุงซักครั้ง.....เพื่อดูเป็นครั้งสุดท้ายว่า..ไม่เป็นไรแล้วจริงๆเนาะ..
เรียกว่ายังไงดี คือถึงจะไม่ได้รักเหมือนเก่า แต่มันก็เหมือนยังมีเยื่อใย(ใครไปมีเยื่อใยอะไร เกี่ยวดองกันตอนไหน?)
และอยู่ดีๆเมื่อวันก่อน คุยกับคุณเพื่อน.... ที่โลเลๆว่าจะไปไม่ไปดี สุดท้ายก็ตัดสินใจไปคอน ทั้งๆที่ไม่รู้ว่า ยังจะมีบัตรเหลืออยู่รึเปล่าด้วยซ้ำ ฝนก็ตก หนาวก็หนาว ก็ยังอุตส่าห์ถ่อไป..... ก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน ความรู้สึกทุกๆอย่างมันก็ตีๆกันนะ
 
จะว่าที่ผ่านมาเกลียดแจจุงก็ไม่ใช่ แต่ถามว่ารักรึเปล่ามันก็มีอะไรให้ตะหงิดใจ..ไม่รู้เหมือนกัน หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้.. เรียกว่าทั้งรักทั้งเกลียดก็แล้วกัน? (จริงๆใช้คำว่าเกลียดก็เกินไป แต่มันก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงอยู่ดี คือมีหลายๆอย่างที่รู้ๆมา บางอย่างที่พูดไม่ได้ มีหลายอย่างที่แจจุงทำแล้วไม่ชอบนะ..ไม่ชอบมากๆด้วย..แต่..มันก็ยังแบบ... เอ่อ..ไงดี ก็สุดท้ายก็มาดูคอนน่ะนะ.....กร๊ากก สรุปว่าพอเข้าใจเนอะ..) 
 
 
.....หลังจากที่ยืนตากฝนตากลมหนาวอยู่ชั่วโมง ก็ได้บัตรยืนมา(ซึ่งไม่มีเก้าอี้ ปร้าปวดขาาได้มั๊ยย ยืนต่อคิวซื้อบัตรฝนสาดน้ำเข้ารองเท้า หนาวก็หนาวแล้วชั้นยังต้องมายืนดูคอนอีกสามชม.ครึ่งเรอะ!!!! หิวด้วย โหดกว่านี้อีกได้มั๊ยยย T_T)  
 
 
พอไฟดับคอนเริ่ม.. แจจุงก็ยืนอยู่บนเวทีพร้อมเสียงกรี๊ดกระหึ่มฮอล์...ตื่นเต้นมั๊ยมันก็มีนิดหน่อยนะ แต่มันเหมือน...ไงดี รอดูมากกว่าว่าจะออกมาแบบไหน...จะเปลี่ยนไปยังไง..
 
....เสียงที่ร้องออกมา มันเหมือนช่วงสี่ปีก่อนหน้านี้ไม่มีผิดเลย เสียงแจจุงคนเดิม....
แต่พอร้องจบไปสองเพลง ก็เริ่มคุยกับแฟนคลับเท่านั้นแหละ ตกใจมากถึงมากที่สุด....
เสียงแจจุงแหบมากกกก แหบแบบ...แสบคอ พูดเสียงต่ำแล้วเสียงหายไปเลย ฟังยากมากกก
ภาษาญี่ปุ่นของฮีก็แปลกๆ ไม่ชิน...
ได้ยินเสียงแล้วความรู้สึกแรกที่เข้ามาในหัวเลยคือ... ไม่ดูแลตัวเองเลยเหรอ
ไม่มีคนคอยคุมแล้วทำไมปล่อยตัวเองเป็นแบบนี้เนี่ย...(แต่เวลาร้องก็ไม่ค่อยแหบเท่าไหร่ถ้าไม่ลงเสียงต่ำนะ)
 
หลังจากนั้นดูไปก็ได้แต่คิดไปว่า คงเจออะไรมาเยอะเหมือนกันเนาะ....
ฮีไม่เต้นนะ แต่ฮีย้วยๆ กร๊ากกก... ตามสไตล์เดิมเป๊ะ... ไม่ย้วยก็ปาดเสื้อไปทางนั้น โชว์นั่นที นี่ที....
 
หลายๆครั้งที่ดู...หลายๆครั้งที่ฟังฮีพูดหลายๆเรื่อง....
มันก็รู้สึกนะ อาจจะฟังดูไม่ดีแต่ รู้สึกเห็นใจ... เลือกมาทางนี้ืที่ผ่านมาคงจะลำบากอยู่...แต่ก็ยังไปต่อได้....
(แอบเม้านิดนุง..ตอนนี้ไม่ต้องห่วงแระนะมีแบคอัพซัพพอร์ทฮีดีฮับ โดยเฉพาะทางยุ่น...หึหึ
= - = ) รายละเอียดอื่นๆเปิดเผยไม่ได้..เม้าแค่นี้แล้วกันนะ..แค่จะบอกว่าไม่ต้องห่วงฮีแล้ว
เส้นทางที่ยุ่น ไม่ลำบาก..)
 
กลับมาที่คอนต่อ..รูปที่ฉายในจอ(ยอมรับนะว่าหน้าฮีเปลี่ยนไปจากตอนนั้นอยู่เหมือนกัน ตรงแก้มไรงิ...)
แต่ๆๆมันยังมีบางมุม มันเหมือนแจจุงคนสี่ปีก่อนเลย คือไงดี เป็นมุมที่เคยเห็น แล้วใจมันเลยหวิวแปลกๆ
แบบ นี่ชั้นไม่ได้เจอมานานขนาดนั้นแล้วเหรอ ทำไมไม่เปลี่ยนไปเลย ลึกๆก็ยังคิดถึง..ยังคงมีมุมนี้อยู่....... 
 
...เป็นการดูคอนที่แอบเครียดเหมือนกัน(ตกลงแกมาทำอะไร) ไม่รู้สิ เครียดความรู้สึกตัวเองด้วย
คือไม่รู้ว่ามันคืออะไร...(เป็นครั้งแรกที่มาดูคอนแล้ว งง ตัวเองขนาดนี้ 555 แกจะหาคำตอบอะไรให้ตัวเองเรอะ?)
 
จนกระทั่งมาถึงเพลงเคโช....ไม่รู้ว่าเพราะอะไร อาจจะแอบเห็นใจที่เสียงแหบ ไม่ดูแลตัวเอง หรือรู้สึกว่าผ่านอะไรมาเยอะไม่รู้(จากรอยเหี่ยว กร๊ากก ไม่ใช่แระ)
น้ำตามันไหลนะ ไหลพราก... แต่ตอนฮีพยายามพูดอะไรไม่รู้อยู่ครึ่งชั่วโมง บิ๊วอยู่นานนี่ ไม่ค่อยรู้สึกอะไร
มันคงถ่ายทอดอะไรจากเพลงได้มากกว่า ซึ่งตัวเพลงเองก็เป็นเพลงเก่า คงมีความรู้สึกอัดในเพลงได้อยู่เยอะเหมือนกัน... เอาเป็นว่า ก้ร้องไห้ยาวจนเพลงถัดไปก็ยังต้องเช็ดน้ำตาตัวเองป้อยๆอยู่ .... คิดแล้วก็ขำตัวเองเหมือนกัน
 
คือพอคิดว่าจะไม่ได้เจอแล้ว(เพราะตัดสินใจแล้วว่าครั้งนี้จะมาเจอเป็นครั้งสุดท้าย)
ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้สี่ปีก็ไม่เจอเลย มันก็เป็นอะไรที่ทำให้น้ำตาไหลได้ไม่รู้ตัวเหมือนกันแฮะ.....???
 
 
แต่พอเห็นแบบนี้ก็โอเคนะ เหมือนหมดห่วง แจจุงไปไหว....
อยู่คนเดียวก็ไหว เพราะฉะนั้น ไม่ต้องคอยมองดูอีกแล้วก็ไม่เป็นไร.....
(แอบอยากให้ออกโซโลด้วยซ้ำ 555)...
 
แต่เป็นห่วงหน่อยตรงที่เค้าชอบทำตัวเหมือนรั้งตัวเองไว้ที่เดิม ตามนิสัยตั้งแต่ๆก่อนแล้ว...
ชอบคิดมากตามสไตล์แจจุงแหละนะ... .... . 
(คือก็เคยชอบแจจุงมาสี่ห้าปีตั้งแต่เริ่ม ก็คิดว่ารู้จักตัวตนของแจจุงอยู่นะ )...
ฮียังคงเป็นแจจุงที่เรียกเรตติ้งเก่งเหมือนเดิม..555 แล้วก็อ่อยเก่งเหมือนเดิมด้วย...
 
แต่ดูเหนื่อยไปหน่อยนะ เพลาๆบุหรี่ เหล้า ปาร์ตี้หน่อยก็ดีเนอะ...
 
 
 
 
ในเมื่อเลือกทางเดินแล้ว ก็ก้าวต่อไปอย่างมั่นคง อย่าเหลียวหลังอีก...
ขอให้โชคดีนะ แจจุง..
 
 
เขียนเมื่อ 20 ธันวาคม 2013
 

Comment

Comment:

Tweet

<